میخوام بنویسم باید بنویسم که سختی ها بهم فشار نیاره که یادم بمونه اگه ودمو محدود کردم از یه سری چیزا هدف های بزرگی دارم. که قولی که دادم به خدا یادم نره. میخوام بنویسم من فاطمه تو سه سال آینده همین موقع ها در چه حالم سه سال دیگه همین موقع ها نه تابسونش من یه دختر 23 سالم که با بهترین معدل فارغ التحصیل شدم از رشته نرم افزار،کنکورمو دادم و تهران قبول شدم نمیدونم برای چه رشته ای قبول شدم نرم افزار یا روانشناسی مهمم نیست مهم اینه همون رشته ای که دوسش دارم و قراره صدا کنم تو اون رشته. به یه سطح از کتاب خوندن رسیدم که از خودم راضی هستم ینی مثلا اکثر رمان های معرو

ته تهش خودممو خودم این جمله رو هر سری دارم با غلظت بیشتر احساس میکنم. دیشب ئست گذاشتم اینستاگرام و شکر کردم بابت نعمتی که دارم و امشب ندارم اون نعمت رو. نمیخوام بگم به چشم اعتقاد دارم حتی اگه این اتفاقم افتاده حتما از رو تصادف بوده. همیشه وقتی میخواست شب بالا بمونه زنگ میزد بهم میگفت ولی این دفعه نگفت نه که اجازه یا نظر من مهم باشه ولی فقط بهم میگفت و من خیالم راحت میشد. این سری نگفت، عصرم بیدار شدم نبودش، صبحم بخاطر مانتو شلوارم بهم گیر داد، به بابا هم بحث کرد بخاطر یه چیز که اصلا مهم نبود به منم با حالت بدی گفت لباسارو بنداز رو بند گفت بیا ناهار بخور. ان

رشته مکانیک که بودم یک درس سه واحدی برنامه نویسی برداشتم. خب خیلی خوشم اومد جالب بود برام و هر جلسه از اینکه من میتونم به همه سوالای استاد جواب بدم و بقیه نمیتونن کیفور میشم شاید بتونم به جرئت بگم تو هیچ کلاس و زمانی اینقدر احساس برتری نکردم. ولی فکر تغییر رشته به ذهنم نرسید چون تا اون موقع فک میکردم مسیر موفقیت پیدا کردنی نیست یه مسیره که از قبل نوشته شده و مال من اینه که برم مکانیک و اگه بتونم رتبه بشم موفق ترینم. تا اینکه یه روز نرگس بهم گفت تو اگه بری رشته نرم افزار یه آدم مفید تری میشی تا مکانیک اونجا بود که یکم به تغییر رشته فک کردم، یواش یواش یه چیز

همش نه ماه بود شایدم کمتر

هفت سال پیش بود شایدم بیشتر

ول تو اونقدر «کوئین» وار با من رفتار کردی که هنوزم فک کردن به اون چند ماه منو میبره تا اوج.

فقط چند ماه بود و بعدش تا مدت ها ازیت شدم هنوزم ترکش هاش تو بدنمه ولی با جرئت میتونم بگم پشیمون نیستم.

الآن با یه مقایسه کوچیک با هر رابطه ای که اطرافم میبینم فقط به این نتیجه میرسم: « من از خوش شانس ترین ها بودم.»

بخشیدم و امیدوارم شاد باشی هر جا هستی

ps:can i just dont hear anything about it directly? thanks